بهره برداری سنگ باریت از معادن باریت آذارا در ایالت ناساراوا نیجریه با استفاده از روش شناورسازی

هنری ای مگبیمر ، سلیمان بی حسن و جوشوا آ سونمولا
دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه لاگوس آکوکا در نیجریه
سنگ معدن باریت استخراج شده از معادن آزارا در ایالت ناساراوا با استفاده از روش های جدایش لرزشی و شناورسازی با تغییر پی اچ بهره برداری میشود. بررسی های شیمیایی وجود عناصر اصلی باریم ، سولفور، اکسیژن و عناصر جزئی مانند تیتانیوم، وانادیم، آلومینیوم و سیلیسیم را نشان میدهد. یعنی باریت بودن آن را تأیید میکند در حالی که تجزیه و تحلیل اندازه ذرات نشان میدهد که اندازه متوسط ذرات برابر با 150 میکرومتر میباشد. همچنین سطح مخصوص آنها برابر با 1.167 ساننتی متر مربع است. تجزیه و تحلیل پراش پرتو ایکس هر دو نمونه از سنگ معدن و نمونه های فراوری شده نشان دهنده افزایش شدت در نقاط انتهایی نمودار است.

نتایج آنالیز جیگ نشان میدهد که 51٪ از خوراک کم جریان است در حالی که 46.7٪ آن جریان سرریز میکند. وزن مخصوص اندازه گیری شده به عنوان تابعی از پی اچ مقادیری بین 78/3 تا 23/4 دارد. ترکیب اولیه پس از فراوری نشان میدهد علاوه بر محتوای بالای اکسید باریت و سولفات، مقدار سیلیس موجود بسیار زیاد است. نمونه با مقدار پی اچ برابر با 7 بالاترین مقدار وزن مخصوص 23/4 را دارد در حالی که نمونه با پی اچ برابر با 3 کمترین وزن مخصوص 78/3 را دارد. نتیجه این است که نمونه باریت با پی اچ برابر با 7 برای کاربرد در صنایع نفت و گاز کلیه ویژگی های لازم را دارد. در حالی که برای نمونه هایی با سایر مقادیر پی اچ فراوری بیشتری لازم است صورت بگیرد تا استانداردهای قابل قبول برای کاربرد در صنایع نفت و گاز را داشته باشد.

مقدمه

باریت کاربردهای صنعتی زیادی دارد ، اما در نیجریه عمدتا در صنایع سیالات حفاری در صنعت نفت و گاز استفاده میشود. تقاضای روبه افزایش باریت طی سال های اخیر باعث فعال شدن چرخه اقتصادی در صنعت افزودنی های سیالات حفاری شده است. دولت نیجریه برخی محدودیت ها را برای واردات باریت به این کشور از سال 2003 ایجاد کرده است تا صنایع داخلی وابسته به باریت نیز بتوانند پیشرفت کند (Mills 2005). در سال 2013 ، شرکت های بین المللی نفتی که در این کشور فعالیت میکنند تقاضای کاهش محدودیت برای واردات باریت را بر این اساس که باریت تولید داخل در مقایسه با باریت وارداتی کیفیت پایین تری دارد را مطرح نمودند. بنابراین شرکتهای چند ملیتی مانند شلومبرگر، هالیبرتون و نیوپارک در حال حاضر با نرخ 300-400 دلار به ازای هر تن از عمده ترین تأمین کنندگان باریت هستند (Bleiwas and Miller 2015)

. مشکل باریت تولید شده در نیجریه پایین بودن مقدار وزن مخصوص آنها در اکثر موارد از حداقل مقدار قابل قبول صنعتی 4.2 است. تلاش هایی برای افزایش وزن مخصوص باریت انجام شده است که عبارتند از: (Achusim-Udenko et al. 2011؛ Onyedika and Njoku 2007؛ Onyemobi and Nwoko 1997) و در خارج از نیجریه (Ciccu et al. 1987؛ Grigorova et al. 2015 ؛ حاجیف و همکاران 2000 ؛ راجو و همکاران 2004 ؛ اولوسوی و یكلر 2007؛ وانگ و همكاران 2014). Achusim-Udenko و همکاران در سال 2011 و Onyemaobi و همکاران در سال 1997 با استفاده از دو روش جیگینگ و فرایندهای جداسازی مغناطیسی جهت فراوری سنگ معدن باریت استخراج شده از معادن آذارا در ایالت ناساراوا در نیجریه استفاده نمودند

روش اسپکترومتری

برای آنالیز ترکیب عنصری سنگ معدن باریت از روش اسپکترومتری جذب سطحی اتمی استفاده شد. درصد وزنی باریم سولفات برابر با 98% به دست آمد و پس از مقایسه بین فرایندهای جداسازی مغناطیسی و جیگینگ نشان دادند که روش فراوری جیگینگ نتایج قابل قبول تری برای محصول تولیدی ارائه میدهد. سنگ معدن باریت آزارا با استفاده از فرآیند شناور سازی فراوری شد و از خوشه نخلی به عنوان جمع کننده استفاده شد. مواد اولیه مورد استفاده شامل یک محلول حاوی اسید پالم به عنوان جمع کننده و سدیم سیلیکات به عنوان کاهش دهنده استفاده شد. ازجمله نتایج حاصل شده از این پژوهش استفاده از خوشه نخلی برای افزایش غلظت باریت از 75.4% به 91.9% میباشد. باریت نهایی فراوری شده که نسبت به نمونه اولیه حدود 18% افزایش عیار دارد برای تامین نیاز های مرتبط با صنایع نفت و گاز بسیار مناسب و دارای کلیه ویژگی های لازم است.

در این پژوهش ذکر شده است که فرایندهای فراوری جیگینگ و جداسازی مغناطیسی باید قبل از فرایند فراوری شناورسازی انجام شود (Achusim-Udenko et al., 2011). در این پژوهش بر روی استفاده از روش های فراوری جیگینگ و شناورسازی به منظور فراوری سنگ معدن باریت استخراج شده از معادن آذارا به منظور افزایش دادن مقدار وزن مخصوص آن است. همچنین در این پژوهش هدف اصلی بررسی اثر مقدار پی اچ بر روی میزان وزن مخصوص باریت فراوری شده با استفاده از روش شناورسازی میباشد.

روش انجام آزمایش

مقدار برآورد شده برای ذخایر سنگ معدن باریت در منطقه آزارا در ایالت ناساراوا در نیجریه حدود 750،000 تن است در حالی که مقادیر وزن مخصوص از 3.6 تا 4.0 متغیر می باشد (RMRDC, 2010). سنگ معدنی باریت استفاده شده در این پژوهش از معادن آذارا واقع در ایالت ناساروا در کشور نیجریه می باشد. توده های باریت با استفاده از سنگ شکن ها (Schutte Buffalo Hammer Mills) در آزمایشگاه مواد معدنی پلی تکنیک کادونا خرد می شوند. نمونه ها با آسیاب گلوله ای آزمایشگاهی پودر شدند (Shambhavi Impex Ball Mill (Model No: A162)) و به صورت کامل تا همگن شدن کامل ترکیب می شوند. نمونه به مدت 30 دقیقه نگه داشته می شود و سپس با استفاده از الک آزمایشگاهی و شیکر به مدت 10 دقیقه الک می شود. اندازه الک ها به ترتیب برابر با 350 و 250 میکرومتر بود.

اندازه ذرات در محدوده 250 تا 350 میکرومتر بود که برای فرایند جیگینگ جمع می شوند. با استفاده از دستگاه آنالیز ذرات محدوده دقیق توزیع اندازه ذرات تعیین می شود. برای عملیات جیگینگ 3 کیلوگرم سنگ معدن باریت در محدوده اندازه ذرات 250 تا 355 میکرون به منظور تولید خمیر  استفاده می شوند. طبق پژوهش های انجام شده توسط ویلیس و همکاران در سال 1981 این محدوده اندازه ذرات برای جیگینگ مناسب می باشند. خمیر   به درون ماشین جیگینگ در حالی که منبع آب مناسب با دبی پایدار در دسترس باشد وارد می شود. جریان های پایین و بالا به صورت جداگانه در سینی های افقی ته نشین می شوند و به آنها اجازه داده می شود که تا حدامکان خشک شوند.

آماده سازی نمونه

جریان های پایینی و بالایی در ازمایشگاه با استفاده از آون ازمایشگاهی به مدت 5 ساعت خشک میشوند و وزن آن اندازه گیری میشود. 1500 سی سی آب مقطر و 200 گرم جریان بالایی حاصل از فرایند جیگینگ را در درون سلول شناور سازی آزمایشگاهی قرار میدهند. غلظت ماده شیمیایی reagent در خمیر  بر میزان راندمان فرایند تاثیر میگذارد. بهترین راندمان عملیاتی زمانی حاصل میشود که 0.01 مول بر لیتر از ماده شیمیایی استفاده شود. با استفاده از یک پروانه در حال چرخش که در درون سلول آزمایشگاهی قرار داده میشود و به مدت 5 دقیقه ذرات را بهم میزند تا بهترین توزیع ذرات در خمیره ایجاد شود. سدیم هیدروکسید و اسید کلریدریک به خمیر اضافه شده تا مقدار پی اچ محلول تعیین شود. 4 قطره اولیک اسید به خمیر اضافه شده سپس روغن کاج پین اویل به عنوان ماده شناورسازی اضافه میشود.

زمان شناورسازی برابر با 5 دقیقه بود که در پژوهش انجام شده توسط متوس در سال 2006 نیز به اثبات رسیده است. ماده شناور سازی کاملا از نظر وجود مواد روغنی عاری شده تا کف حاصل کاملا خشک باشد. سپس نمونه خشک شده و در آون آزمایشگاهی در دمای 110 درجه سلسیوس خشک می شود. سپس نمونه باز خشک شده و شسته می شود و دوباره خشک میشود. ماده معدنی حاصل شده سپس دوباره خشک می شود و بقایا را جمع نموده و وزن شده و وزن آنها ثبت می شود. این روند برای مقادیر پی اچ برابر 3، 5، 7، 9 و 10 تکرار میشوند.

تعیین مشخصات نمونه باریت

ترکیب شیمیایی نمونه های خام و فراوری شده باریت با استفاده از آنالیز پراش پرتو ایکس تعیین شدند. 20 گرم از نمونه آماده شده با استفاده از ترازو وزن شد. نگهدارنده و محتویات آن با دقت در مکان مورد نظر قرار داده شدند. آنالیز پراش پرتو ایکس بر روی نمونه ها انجام شد. نمونه ها به صورت پودرهای سست نگه داشته شدند و ولتاژ اندازه گیری برابر با 45 کیلووات تنظیم شد. وزن مخصوص سنگ معدنی باریت قبل و بعد از فراوری اندازه گیری شد که میزان تاثیر فرایند شناور سازی مشخص شود. به این صورت که نمونه در ابتدا خشک شده و سپس وزن می شود. یکپیکونومتر خالی ابتدا وزن شد و وزن ان ثبت شد.

سپس نمونه تا یک سوم حجم آن پر شد. سپس وزن ظرف محتوی نمونه با همدیگر وزن شدند. حجم باقی مانده در محفظه نیز با آب پر و وزن شد. حداقل زاویه پراش برابر با 9.01313 درجه و حداکثر برابر با 74.97967 درجه بود. نمونه به صورت کامل پودر شد تا پودری کاملا همگن به دست آید و جهت آنالیز پراش پرتو ایکس استفاده شود. آنالیز ریخت شناسی Morphology نمونه با استفاده از میکروسکوپ الکترونی انجام شد. نمونه به میزان دلخواه خرد شده و سپس توسط لایه کربن هادی پوشانده شده و در محفظه نگهدارنده نمونه قرار داده شد و در نهایت با طیفی از الکترون ها بمباران شد. سیگنال های بازگشتی از الکترون ها ثبت گشتند.

نتایج و تفسیر

آنالیز توزیع اندازه ذرات باریت

شکل 1 نشان دهنده توزیع اندازه ذرات برای نمونه های سنگ معدنی باریت قبل از فراوری را نشان می دهد. اندازه ذرات پودر به صورت    و  و  که به ترتیب میزان کسر ذرات با اندازه های متوسط 50 درصد، 10 درصد و 90 درصد ذرات را نشان می دهند. در نمودار شکل 1 دو پیک وجود دارد که پیک پایینی اول در 0.6 میکرومتر و پیک بالایی دوم در 240 میکرومتر می باشد. مقادیر  و  و  به ترتیب برابر با 5.26±149.8، 0.132±1.302 و 57.61±1167.6 می باشد در حالی که سطح مخصوص ذرات باریت برابر با 1.167 سانتیمتر مربع بر گرم می باشد.

آنالیز پراش پرتو ایکس

الگوهای پراش پرتو ایکس برای دو نمونه باریت استخراج شده از معدن و باریت فراوری شده در شکل 2 نشان داده شده اند. توزیع نشان داده شده در شکل 2 با مطالعات انجام شده بر روی سنگ باریت سایر معادن از جمله معدن بوکویوم در اسالت زامفرا نیجریه مقایسه شد. پیک های مختلف مشاهده شده بین نمونه نشان داده شده در پژوهش و کار کنونی تطابق بسیار عالی دارند. زمانی که سنگ باریت با پی اچ برابر با 3 فراوری می شود پیکهای نمودار در مقادیر 29.32 و 43.5 درجه قرار دارند. پیک های نشان داده شده برای باریت با پی اچ برابر با 7 پیک های پراش و مقدار شدت آنها در زوایای پراش 25 و 26 درجه تغییر نمودند.

این تغییرات نشان دهنده تغییرات ساختاری باریت میباشد. در پی اچ برابر با 10 پیک های پراش پرتو ایکس در زوایای 32 و 43.5 درجه می باشند. این زوایای پیک نشان دهنده این می باشند که سنگ باریت قراوری شده است و مقدار ناخالصی های موجود کاهش یافته است و نتیجتا غلظت باریم سولفات افزایش یافته است.

مشاهدات نشان می دهند که مقدارپی اچ  خمیر بر روی الگوهای پراش تاثیر گذار است. مکان پیک های پراش ثابت باقی می ماند اما شدت ها تغییر می کنند. باریت مذکور مقادیر پیک پایینی دارد اما مقدار پی اچ برابر با 3 می باشد و مقدار پیک رفته رفته افزایش می یابد تا به مقادیر بالای 7 برسد. زمانی که مقدار پی اچ به 10 می رسد پیک ها سیر نزولی پیدا می کنند.

آنالیز میکروسکوپ الکترونی

شکل 3 نشان دهنده تصویر اسکن میکروسکوپ الکترونی باریت میباشد. شکل اول دوم هر دو نوع ریخت شناسی پودر باریت و طیف شناسی پراکنده انرژی قبل از فرایند فراوری را نشان میدهند. در طیف شناسی پراکنده انرژی پیکهای مختلفی قابل مشاهده میباشند که بطور غالب مرتبط با عنصر فراوان باریم هستند. علاوه بر آن عناصر دیگری از جمله تیتانیوم، منزیم، قلع و … نیز در آنالیز طیف شناسی مشاهده شدند که نشان دهنده ناخالصی های مرتبط با ینگ معدنی باریت میباشند. ساختار کریستالی باریت به صورت هشت وجهی میباشد و ساختار فضایی آن به صورت گروه PNMA میباشد (Colville and Staudhammer 1967). جدول 1 نشان دهنده آنالیز عنصری ترکیب برای نمونه سنگ معدنی باریت با استفاده از آنالیز فلوئورسنس پرتو ایکس میباشد. مشاهده شده است که سنگ معدنی باریت شامل 36.2% باریم و 34.4% سولفور و 14.7% تیتانیوم و 5.5% وانادیم و 1.8% آلومینیوم و 1.5% سیلیسیم و… میباشد.

حجم مخصوص سنگ معدنی باریت قبل از فرایند فراوری با استفاده از نسبت بین جرم سنگ معدنی باریت و حجم مایع جابجا شده محاسبه می شود. حجم مایع جابجا شده برابر با اختلاف بین حجم های اولیه و ثانویه می باشد. وزن مخصوص سنگ معدنی باریت پس از فراوری برابر با استفاده از نسبت چگالی باریت به چگالی آب مقطر محاسبه می شود. مقدار وزن مخصوص سنگ معدنی باریت برابر با 0.06±3.72 می باشد.

جیگینگ

نتایج عملیات جیگینگ در جدول 2 نشان داده شده اند. نتایج نشان می دهند که 51.7% خوراک به صورت جریان زیرین بازیافت می گردد یعنی مقدار غلظت وقتی 46.7% از خوراک بازیافت می شود. مقدار 1.6% از خوراک حین فرایند جیگینگ گم می شود. بعد از فرایند جیگینگ وزن مخصوص محاسبه شده برابر با 0.09±3.75 به دست می آید که 0.8% نسبت به نمونه استخراج شده از معدن بهبود یافته است.

شناورسازی

جدول 3 نشان دهنده نتایج درصد بازیافت و مقادیر وزن مخصوص بعد از فرایند شناورسازی میباشد. عملیات بااستفاده از سدیم هیدروکسید در مقادیر پی اچ مختلف محلول 3، 5، 7، 9 و 10 انجام شد. بجز برای نمونه های با 3 و 10 که مقدار درصد بازیابی خوراک 70.85% و 88.75% بود مقدار درصد بازیافت سایر نمونه ها بالاتر از 90% بود. بهرحال این به معنای مقادیر بالاتر وزن مخصوص نیست. نمونه با پی اچ 3 مقادیر بالاتری مواد زائد دارد که حدود 25.2% میباشد در مقایسه با سایر نمونه ها که حدود 9% مواد زاید دارند. مقادیر وزن مخصوص برای باریت با پی اچ 3، 5، 7، 9 و 10 مقادیر وزن مخصوص به ترتیب 3.78، 3.27، 4.23، 3.87 و 4.1 میباشند .

هنوز مشخص نشده است که چرا باریت باپی اچ 5 مقدار وزن مخصوص کمتری نسبت به نمونه سنگ معدنی دارد. تنها باریت با پی اچ 7 مقدار قابل قبولی برای وزن مخصوص می دهد که می تواند در موارد صنعتی استفاده شود.

اندازه ذرات و تعداد سلولهای شناورسازی فاکتورهای موثری هستند که حین فرایند شناورسازی مورد توجه قرارمیگیرند. زمانی که اندازه ذرات باریت خیلی ریز باشد باعث قطع شدن فرایند میشود. در صورتی که از ذرات با اندازه بزرگتری استفاده شود بالارفتن ذرات بخاطر نیروی شناوری بسیار سختتر میشود. بهترین محدوده اندازه ذرات که در این پژوهش درنظر گرفته شده در محدوده 180 تا 350 میکرومتر میباشند. عمده واکنشهای اتفاق افتاده حین فرایند شناورسازی واکنشهای بین باریت و اسید استادک 9 نویک می باشند همانطور که در رابطه (1) نشان داده شده است

زمانی که اولیک اسید با 1 مول از باریم سولفات واکنش میدهد باریم اولئات حاصل میشود. این یک ماده تک لایه هیدروفوبیک میباشد و با حبابهای تشکیل شده واکنش میدهد. اسید اولیک زمانی که در محلول حل میشود بار منفی پیدا میکند

آنالیز شیمیایی

جدول 4 نشان دهنده ترکیب شیمیایی باریت فراوری شده با مقادیر پی اچ مختلف میباشد. مقدار باریم اکسیددر سنگ معدنی باریت یکی از موثر ترین عوامل موثر تعیین وزن مخصوص باریت است. همانطور که در جدول 4 نشان داده شده است کسر جزئی سیلیکات برای تمام نمونه های باریت نسبتا بالا میباشد. که نشان دهنده امکان افزایش وزن مخصوص نمونه سنگ معدنی باریت با حذف ناخالصی های موجود میباشد. نتایج این پژوهش با نمونه های سنگ معدنی باریت تجاری استخراج شده از معدن ورانوم مقایسه شدند. مقادیر وزن مخصوص در این پژوهش و نمونه های تجاری هرکدام سه بار اندازه گیری شدند تا خطای اندازه گیری به حداقل برسد.

مقدار پی اچ باریت تجاری برابر با 8.14 اندازه گیری شد که بین مقادیر پی اچ برابر با 7 و9 بود. نمونه تجاری مقدار وزن مخصوص برابر با 0.04±4.16 دارد که از مقدار وزن مخصوص نمونه باریت با پی اچ برابر با 7 این پژوهش کمتر میباشد. در حالی که از وزن مخصوص نمونه باریت با پی اچ برابر با 9 بیشتر است. آنالیز ترکیب شیمیایی باریت تجاری در جدول 5 نشان داده شده است. اغلب اجزا تشکیل دهنده نمونه باریت عبارتند از باریم اکسید(74.5%) وسولفات(17.6%). درصد سیلیکا در هردو نمونه باریت تجاری و مطالعه شده در این پژوهش بالا بود

نتیجه گیری

سنگ معدنی باریت استخراج شده از ایالت ناساراوا در نیجریه با استفاده از فرایند جیگینگ و شناور سازی فراوری شد. آنالیز توزیع اندازه ذرات نشان داد که اندازه متوسط ذرات تقریبا برابر با 150میکرومتر است که برای فرایند جیگینگ مناسب میباشد. مطالعات پراش پرتو ایکس نشان داد که باریت فراوری شده با کاهش میزان ناخاالصی شدت پیک ها افزایش مییابد. وزن مخصوص نمونه سنگ معدنی باریت قبل از فراوری برابر با 0.06±3.72 و 0.09±3.75 بود البته بعد از فرایند جیگینگ. در این مطالعه نشان داده شد که فرایند جیگینگ تاثیر بسیار کمی در کیفیت فراوری دارد. حداقل مقدار وزن مخصوص باریت برابر با 0.1±3.27 برای باریت فراوری شده با مقدار پی اچ برابر با 5 میباشد. بالاترین مقدار وزن مخصوص باریت برابر با 0.05±4.23 با مقدار پی اچ برابر با 5 میباشد.

در این مطالعه مشاهده شده که میزان پی اچ بر وزن مخصوص نمونه باریت تاثیر گذار میباشد. آنالیز شیمیایی نشان داد که با افزایش درصد باریم اکسید مقدار وزن مخصوص نمونه باریت افزایش مییابد. بعد از فرایند شناورسازی هنوز مقدار ناخالصی ها بالا است مخصوصا سیلیکات که باید این مقادیر ناخالصی تا جای ممکن حذف شوند. مقادیر وزن مخصوص به دست آمده از این پژوهش با مشخصات باریت های تجاری موجود مقایسه شدند. از فرایند توصیف شده در این پژوهش می توان  برای تولید باریت با مقدار پی اچ برابر با 7 استفاده نمود.

مراجع

Achusim-Udenko, A. C.; O. Gerald, O. Martins and A. Ausaji. (2011). Flotation recovery of barite from ore using palm bunch-based collector. Int. J. Chem. Sci, 9(3):1518-1524.

Bleiwas, D. I., and Miller, M. M. (2015). Barite: a case study of import reliance on an essential material for oil and gas exploration and development drilling (No. 2014-5230). US Geological Survey.

Ciccu, R.; L. Curreli, S. Giuliani, P. P. Manca, and O. Massacci. (1987). Optimization of an integrated flowsheet for barite processing, In Twentieth International Symposium on the Application of Computers and Mathematics in the Mineral Industries. Johannesburg, South Africa.

Colville, A. A., and Staudhammer, K. (1967). A refinement of the structure of barite from cow green mine. American Mineralogist 52:1877-1880.

Raw Materials Research and Development Council (RMRDC) (2010). Non – Metallic Mineral Endowments in Nigeria. Abuja: Federal Ministry of Science and Technology.

Grigorova, I.; S. Dzhamyarov, and I. Nishkov. (2015). Barite flotation concentrate from Kremikovtzi “BLACK” tailings. Journal of International Scientific Publications- Materials, Methods & Technologies 9:561-577.

Hadjiev, A.; P. Hadjiev, and R. Georgiev. (2000). Flotation of barite from complex Iron ore.

Metso. (2006). Basics in Minerals Processing – Section 4- Separations, Metso Minerals, 5th Edition, http://www.metso.com.

ادامه مراجع

Mills, L. (2005). Capacity Building in Support of Preparation of Economic Partnership Agreement: Project 110 All ACP–Rules of Origin.

Onyedika, G.O., and Njoku, P. C. (2007). Differential flotation of Nigeria’s Galena-Sphalerite ore using Xanthate collector from locally sourced caustic soda. J. Eng. and Appl. Sci., 2(4):745-749.

Onyemobi, O. O., and Nwoko, V. O. (1997). Beneficiation study on a Nigerian barite ore for industrial use. J.Mater. Sci. Techn. 13:76-78.

Raju, G. B.; S. Prabhakar, and S. S. Rao. (2004). Studies on the beneficiation of barite. 322-330

Salisu, A. G.; Y. B. Abba, and Z. Mohammed. (2015). Environmental and health hazards associated with exploration of barite from Bukkuyum (Zamfara State), Nigeria. ISABB Journal of Health and Environmental Sciences, 2(3):11-15.

Ulusoy, U., and Yekeler, M. (2007). Floatability of barite particles with different shape and roughness. Indian Journal of Chemical Technology 14:616-625.

Wang, H. J.; H. X. Dai, W. L. Yang and T. T. Li. (2014). Research on the flotation experiment of a low-grade barite ore in Myanmar. In Applied Mechanics and Materials, Trans Tech Publications, 644:5277-5280).

Wills, B. A. (1981). Mineral Processing Technology. 2nd Edition. Oxford: Pergamon Press.